logoHome
Blog: Appeltje, appeltje hoog in de boom… Blog: Appeltje, appeltje hoog in de boom…
icoon

Hoe leer je kinderen dat appels aan de boom groeien als er door de aanhoudende droogte van de zomer geen appels aan de boom zitten?

Appeltje, appeltje hoog in de boom...

Er is al het nodige over geschreven, maar in deze blog wil ik afscheid nemen van het plukseizoen van vele soorten appels. Mijn kleinzoon heeft vanaf zijn geboorte een adoptieboom waar wij elk jaar de vruchten van plukken. Dit jaar was ondanks de droge zomer het aantal appels toch nog verrassend. Terwijl ik daar over het terrein liep en zag hoeveel plezier de kinderen beleefden aan het plukken van de appels, gingen mijn gedachten uit naar de kinderen op de groep. Hoe leuk het zou zijn om hen te laten zien en te laten beleven hoe het is om bezig te zijn met oogsten.

Al enige tijd zingen wij op de groep een nieuw lied over een appel, we lezen verhalen voor met in de hoofdrol ‘de appel’ en we knutselen appels van papier. Je kan de kinderen wel honderd keer vertellen dat een appel aan de boom groeit, maar het wordt pas echt duidelijk als je het kan laten zien, kan laten ruiken, kan laten proeven en kan laten voelen .

Sinds vorig jaar staat er een appelboom bij de Kindervlinder in de tuin. Helaas heeft de boom vanwege de aanhoudende droogte afgelopen zomer geen appels gegeven. Geen appels aan de boom, dus ik moest iets anders bedenken. Thuis heb ik voldoende appels in de kist dus ik nam voor elk kind een appel mee. Ik klemde wat appels tussen twee takjes in de boom en de rest werd verspreid onder de struiken en op de meest rare plekken. Met elkaar zongen we buiten bij de boom het liedje;

Appeltje, appeltje hoog in de boom
val alsjeblieft op de grond
Appeltje, appeltje kom maar bij mij
want je bent heel erg gezond
En valt er soms ook een klein appeltje mee
dan is dat niet erg want ik lust er wel twee
Appeltje, appeltje hoog in de boom,
val alsjeblieft op de grond.

Ik voelde me wel een klein beetje schuldig omdat ik de kinderen voor de mal heb gehouden. Zeker als ze vol trots de rode rakker lieten zien die ze zojuist tussen de struiken of in de boom hadden gevonden. Maar toch hoop ik dat ze er iets van hebben meegekregen, appels groeien aan de boom, vallen op de grond en dan…een lekkere appel om in te bijten, appelmoes, appelsap maar ook APPELTAART!! En zo gezegd zo gedaan! Elk kind kreeg een mesje en met elkaar hebben we de appels in stukken gesneden, het deeg gekneed, de appels bestrooid met kaneel, in de bakvorm gedaan en met z’n allen naar de keuken om de appeltaart in de oven te schuiven. En nu maar wachten. De geur van appels en kaneel verspreidde zich door de gang. Mmmm wat lekker! Om 15.30 uur geen cracker moment, maar een heerlijk stuk appeltaart en niemand liet een kruimel liggen.

Voldaan ging ik naar huis, hier houd ik dus van, kinderen iets meegeven en het hen laten beleven. Heerlijk!!!

Nog een tip voor de appeltaart: boven op het deeg verkruimelde bitterkoekjes (om het vocht van de appel op te vangen) daarbovenop amandelspijs en als de taart uit de oven komt insmeren met opgewarmde abrikozen jam mmm….

Tot de volgende keer!

Nel Hesselberth